Deze vraag werd gesteld in het voormalige forum van NuRecht. Accountnamen en technische forumgegevens zijn niet overgenomen; herkenbare details zijn waar nodig geanonimiseerd. De inhoudelijke gedachtewisseling is behouden voor zover zij voor de juridische vraag van belang is. Onder de forumreacties staat de huidige juridische stand van zaken.

De vraag

Sinds februari 2007 ben ik werkzaam bij mijn huidige werkgever als Administratief medewerkster op de Financiële administratie. Enkele maanden later werd mijn functie gecombineerd met de Sales afdeling en sindsdien ben ik werkzaam op twee afdelingen maar met één leidinggevende.
We gingen destijds een overeenkomst aan voor 32 uur per week (4x 8 uur).
Toen een collega van mij ziek werd in 2010 heb ik nog twee (tijdelijke) aanvullende contracten gehad van 8 uur om haar werkzaamheden op te vangen.
In 2011 ging mijn collega weer volledig aan het werk en ging ik weer terug naar het basiscontract van 32 uur.

In januari 2012 heb ik aangekondigd dat ik zwanger was van mijn eerste kind.
Er werd mij toen direct gevraagd wat ik wilde met mijn uren.
Dit had ik al bedacht; ik wilde graag 24 uur per week werken. (3x 8 uur).
In eerste instantie zei mijn leidinggevende dat dit geen probleem moest zijn en dat hij het ging bespreken met de directie.
In april 2012 kreeg ik plotseling te horen dat dit toch niet mogelijk was!
De directie was van mening dat het niet 'wenselijk' was om mijn werkzaamheden te moeten 'versnipperen' over een mij en een eventuele nieuwe collega als ik minder zou gaan werken. Na mijn zwangerschapsverlof bleef mijn contract, tegen mijn zin in, dus 32 uur.
Tot op heden gebruik ik 4 uur ouderschapsverlof per week om alsnog de gewenste tijd met onze dochter te kunnen doorbrengen.
Mijn partner (die overigens ook werkzaam is in hetzelfde bedrijf) neemt sindsdien elke week 4 snipperuren op om de opvang op te vangen als ik aan het werk ben.
In de afgelopen jaren heb ik, bij elke jaarlijkse verlegging van mijn ouderschapsverlof, telkens nadrukkelijk aangegeven dat mijn voorkeur nog steeds lag bij een werkweek van 24 uur. Tevergeefs helaas.

Omdat onze dochter in juli van dit jaar 4 wordt en dus naar de kleuterschool gaat, heb ik op 5 oktober 2015 een verzoek ingediend om per 1 september 2016 (na de zomervakantie) mijn contract te veranderen naar 24 uur, verdeeld over 5 dagen.
Dit verzoek heb ik ingediend per mail met een duidelijke verdeling van het aantal uren per dag.
Ik heb hierbij ook vermeld dat, in mijn optiek, de ‘versnippering’, waar de directie zo tegenop zag, minder zou zijn als ik alle werkdagen aanwezig zou zijn.
Mijn leidinggevende zei hiernaar te kijken.
Op 5 november 2015 heb ik weer een reminder gestuurd per mail, omdat ik geen enkele reactie kreeg van mijn leidinggevende.
Hierop zei hij dat we dit in april 2016 maar moesten bespreken omdat dan mijn ouderschapsverlof af zou lopen, geheel onjuist, want mijn ouderschapsverloop loopt tot november 2016. Dit heb ik toen ook direct aangegeven in een mail.
Helaas kreeg ik ook hier weer geen reactie op.
Uiteindelijk ben ik in januari 2016 naar de directie gestapt omdat ik zo gefrustreerd was dat ik nog steeds geen antwoord had gekregen en omdat ik intussen van mijn collega had gehoord dat mijn leidinggevende tegen haar had gezegd dat hij niet begreep waarom het maar niet tot mij doordrong dat mijn contract niet veranderd zou worden naar 24 uur.
De directeur adviseerde mij om toch zelf naar mijn leidinggevende te stappen en aan te geven dat ik er moeite mee had zo lang te moeten wachten op een antwoord.
Ik heb dit gedaan en uiteindelijk is er een gesprek gekomen tussen mij en mijn leidinggevende.
In dit gesprek gaf hij aan dat zijn antwoord zo lang op zich had laten wachten omdat hij zijn uiterste best had gedaan een oplossing te vinden om mijn contract aan te passen, maar deze helaas niet heeft kunnen vinden. Mijn verzoek werd dus afgewezen.
Er werd gezegd dat er begrip was voor mijn situatie, maar dat het vanuit zakelijk oogpunt (nog steeds) niet ‘wenselijk’ was om de werkzaamheden te moeten ‘versnipperen’.
Ik ben toen voor mezelf gaan bedenken welke alternatieven er waren.
In een volgend gesprek met de directeur, heb ik aangegeven bereid te zijn om een nieuwe functie aan te gaan, eventueel op een andere afdeling.
Ook gaf ik aan niet perse aan de werkweek van 24 uur vast te willen houden, maar dat dit ook bijvoorbeeld 16 of 20 uur mocht zijn als dit beter uit zou komen.
Dit verzoek werd ook ‘overwogen’, maar toen ik na enkele weken nog steeds geen uitsluitsel kreeg ben ik toch maar weer zelf het gesprek aangegaan met de directie en kreeg toen te horen dat zij mijn verzoek hadden overwogen, maar helaas geen mogelijkheden zagen hierin.
Vervolgens ben ik in februari voor mezelf nagegaan hoe we de werkzaamheden op mijn huidige werkplek het beste kunnen verdelen over twee medewerk(st)ers, waarbij er de minste hinder zou zijn. Ook mijn ideeën die hieruit kwamen heb ik besproken met de directie. De directeur leek zich hier in eerste instantie enigszins in te kunnen vinden maar gaf wederom aan dat ik dit met mijn leidinggevende moest bespreken.
Ik heb dit enkele dagen later direct gedaan maar mijn leidinggevende reageerde terughoudend.
Toen ik aangaf dat de directie misschien wel iets leek te zien in mijn ideeën gaf hij aan dit met de directeur (die toen op reis was) via de mail te bespreken en hierop terug te komen.
Ook hier heb ik geen reactie op gekregen tot ik, vorige week dinsdag, zelf aangaf bij mijn leidinggevende dat ik dit nog wilde bespreken met hem en de directeur.
Op dat moment was er helaas geen tijd en er werd aangegeven dat dit eind volgende week (aanstaande donderdag of vrijdag dus) zou worden besproken.

Deze kwestie speelt dus inmiddels ruim vier jaar. Het bedrijf waar ik werk draait financieel erg goed, dus dat kan geen reden zijn om niemand erbij aan te kunnen nemen.

Ik heb er weinig vertrouwen in dat mijn werkgever en ik hier samen uit gaan komen.
Daarnaast vind ik het erg vervelend steeds maar weer zelf achter elk gesprek aan te moeten gaan. Dit geeft mij het gevoel dat het mijn werkgever weinig uitmaakt wat deze hele kwestie doet met het gevoel van een medewerkster die zich al ruim 9 jaar inzet voor het bedrijf.

Wat zijn mijn rechten? Mag mijn werkgever mijn verzoeken zomaar weigeren met als argument dat het niet wenselijk is de werkzaamheden te moeten versnipperen?

Ik kijk enorm uit naar uw advies…

Vervolgreactie

Een verzoek moet uiterlijk 4 maanden voor de gewenste ingangsdatum van de urenvermindering schriftelijk worden ingediend. Verzoek kan ook enkel schriftelijk met een goede motivering worden afgewezen.

Een verzoek tot urenvermindering kan enkel worden afgewezen bij:

•Problemen in de bedrijfsvoering bij de herbezetting van de vrijgekomen uren. Met andere woorden: er is niemand die het werk kan overnemen
•Problemen op het gebied van de veiligheid
•Problemen met de indeling van roosters. Hiervan is sprake als er door de vermindering van uren grote moeite is om het werkrooster rond te krijgen

LET OP: Het moet gaan om ernstige problemen. Het feit dat de aanpassing van de arbeidsduur gevolgen heeft voor de organisatie of dat er wellicht wat meer planning nodig is, is niet voldoende.

Het weigeren omdat het niet wenselijk is dat de werkzaamheden versnipperen is dus geen reden om vermindering in uren af te wijzen.

Stand van zaken in 2026

De oude vervolgreactie beschreef de toenmalige Wet aanpassing arbeidsduur. Sinds 1 januari 2016 staat de regeling in artikel 2 Wet flexibel werken (Wfw). Een werknemer die op de beoogde ingangsdatum ten minste 26 weken in dienst is, kan de werkgever schriftelijk verzoeken de arbeidsduur aan te passen. Het verzoek wordt in beginsel ten minste twee maanden voor de gewenste ingangsdatum gedaan.

De werkgever overlegt met de werknemer en willigt het verzoek in, tenzij zwaarwegende bedrijfs- of dienstbelangen zich daartegen verzetten. Bij vermindering noemt de wet onder meer ernstige problemen voor de bedrijfsvoering bij herbezetting, voor de veiligheid of voor het rooster. Dat vergt een concrete onderbouwing; alleen de mededeling dat vermindering niet wenselijk is, is niet voldoende.

De werkgever moet uiterlijk één maand voor de gewenste ingangsdatum schriftelijk beslissen. Bij niet tijdig beslissen wordt de arbeidsduur aangepast overeenkomstig het verzoek. Artikel 2 Wfw geldt niet volledig voor werkgevers met minder dan tien werknemers; zij moeten wel een eigen regeling voor aanpassing van de arbeidsduur hebben. Cao-afspraken en bijzondere omstandigheden moeten afzonderlijk worden gecontroleerd.

Bronnen bij de actualisatie

Algemene informatie

De beoordeling van een concrete zaak kan afhangen van feiten en stukken die in deze forumvraag niet zijn genoemd.